հայաստանի լեռները

Author: Lilit Khachaturyan

Պայծառ աստղերը շարունակ գրավել  են երազկոտ մարդկանց ուշադրությունը: Եվ երբ երկնքում հայտնվում է լուսին հեռավոր արծաթե աստղերի արանքում, կթվա, որ հայտնվել եք հեքիաթում: Աստղային երկինքն աներևակայելի գեղեցիկ է, գայթակղությունն էլ մեծ, ցանկանում ես ձեռքդ մեկնել և հատիկ-հատիկ քաղել:  Վստահ եմ, որ երկնքի աներևակայելի պայծառ լույսերը հավաքելու

Արագած լեռան փորձությունները կյանքումս  շարունակական բնույթ են կրում: Խոչընդոտները խոչընդոտ են, եթե դու այդպես ես կարծում: Հակառակ դեպքում դրանք հնարավորություններ են: Վախ, լարվածություն, ահռելի զգոնություն, մեծ չափաբաժին  պատասխանատվություն, ինքնաբացահայտում: Յուրաքանչյուրս գոնե մեկ անգամ հայտնվել ենք մի իրավիճակում, երբ ստիպված ենք եղել ռիսկի դիմել: Երբեք չգիտեք,  ինչ արդյունք

Հայաստանում ամեն ամիս նշվում են տասնյակ փառատոններ: Դրանք հաճախ կապված են որոշակի տոների հետ, իսկ նրանցից շատերը տարիների ընթացքում տոնի են վերածվել։ Այն վայրը, որտեղ տեղի է ունենալու փառատոնը անցնում է ոլորաներով։ Մայրուղին՝ լեռների ֆոնին, կարծես պարզապես բարակ լույսի ժապավեն լինի։ Մնացյալ տեսարանները, որտեղ հասնում է տեսողությունը,

Արցախի ամենահայտնի վայրերից մեկը հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ Նիկոլ Դումանի տուն-թանգարանն է, որը բացման օրվանից՝  2004 թվականից ի վեր առաջին անգամ փակվել էր 2020թ. սեպտեմբերի 27-ին՝ պատերազմի պատճառով:  Իմ հաջորդ կանգառն Արցախում՝ Ասկերանի շրջանի Ծաղկաշատ գյուղն էր, որտեղ  գտնվում է Նիկոլ Դումանի տուն-թանագարանն ու ազգագրական թաղամասը։ Ճանապարհն

Գյումրու կենտրոնական Կումայրի-արգելոց թանգարանի տարածքում եմ, Վարպետաց փողոցի վրա՝ գրող Հովհաննես Շիրազի հուշատուն-թանգարանի նկուղային հարկում։ Այն նախաձեռնությունը, որի մասին պատրաստվում եմ պատմել, կոչվում է «Զանան»: Տեղակայված է այս շինության նկուղային երեք սրահից կազմված տարածքում, որը թանգարանից առանձին մուտք ունի: Անվան ընտրությունը պատահական չէ: «Զանան»-ը գյումրվա ընտանիքներում 

Մենք այնքան հաճախ չենք հանգստանում, որքան կցանկանայինք, իսկ երբ հանգստանալու հնարավորություն ունենք, սկսում ենք ինքներս մեզ մի շարք հարցեր տալ, ո՞ւր գնալ, ի՞նչ անել և ամենակարևորը ի՞նչ հյուրանոցում մնալ: Արձակուրդի շրջանը մոտենում է, իրերը հավաքում ենք ու ճանապարհորդում դեպի Արցախ, նախկինում ներկայացրել եմ Ստեփանակերտում ինչ անել

Տարիներ առաջ, ձեռքիս տակ Արցախի մասին պատմող գիրք կար, առանձնահատուկ ուշադրություն դարձրեցի Կաչաղակաբերդին, և՛ պատմությունն էր գրավիչ, և՛ բնությունը, որով շրջապատված էր բերդը: Անհագ ցանկություն առաջացավ հայտնվել այստեղ և սեփական փորձով ճաշակել բերդից բացվող տեսարանը:  Արցախի, Մարտակերտի շրջանի Քոլատակ գյուղում եմ, որտեղից էլ  սկսվում է ճանապարհորդություն դեպի

Ժամանակն ունի իր հիշողությունը ՝ պատմություն: Յուրաքանչյուր մարդ իր հիշողության մեջ պահում է կյանքից մի դրվագ, որը նրան թվում է երկրորդ ծնունդ կամ շրջադարձային պահ իր հետագա ճակատագրում: Եվ այդ  հիշողությունները կապված են ինչպես իր, այնպես էլ այլ մարդկանց զգայական ապրումների հետ: Արցախյան 44-օրյա պատերազմը շատերիս

Եթե այսօր հանրությանը խնդրենք թվել Երևանի ամենատպավորիչ և ինքնատիպ շենքերը, առաջին հերթին կհիշեն հենց այս ճարտարապետի համահեղինակած աշխատանքները: Պետք է նկատել, որ բոլոր այդ կառույցներին միավորում է մեկ բան` դրանց ճարտարապետությունը եզակի է և ոչ մեկը նման չէ աշխարհում գոյություն ունեցող որևէ կառույցի: -Նոր սերունդը պետք է

Մարդկանց զգալի մի մաս հավատում է, որ հարստությունը բաղկացած է միայն միջոցներից և նյութական իրերից, բայց, ըստ էության, հարստությունն իրականում շատ ավելի մոտ է, քան կարող ենք պատկերացնել: Արևածագեր,մայրամուտներ, երկչոտ քամի, տերևների քաղցր հնչյուններ, անձրևից հետո մատղաշի զգացողություն: Այս բոլորը եզակի պահեր են, իսկապես եզակի և

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit sed.

Follow us on